wordpress

ഓർമ്മകളിലൂടെ …

          കാലം ഒരു നദിയാണ്. ഓർമ്മകളുടെ മഹാപ്രവാഹത്തിനിടയിലെങ്ങോ ബാക്കിയാവുന്ന സ്മൃതികളിൽ ഒരു മുഖം തെളിയുന്നു. എന്റെ കൂട്ടുകാരൻ … ഇപ്പോൾ ഞാൻ നിന്നെ ഓർക്കാൻ ശ്രമിക്കാറില്ല. ഈ കൊച്ചു മനസ്സിന്റെ താഴ് വരയിൽ ഒരു നിധിപോലെ കാത്തു സൂക്ഷിച്ചിരുന്ന ആ മുഖം അങ്ങനെ വേഗം മാഞ്ഞു പോകാൻ സാധ്യതയില്ലല്ലോ.വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം ഒരിക്കൽ നമ്മൾ കണ്ടുമുട്ടുകയും സ്നേഹിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്ന ഈ ഇടങ്ങളിൽ, ഇനിയും മുറിവുണങ്ങാത്ത മനസ്സുമായി ഞാൻ നടക്കുകയാണ്.ഒരുപാട് മാറ്റങ്ങൾ സംഭവിച്ചിരിക്കുന്നു. എന്നാൽ നാം നെയ്തുകൂട്ടിയ സ്വപ്നങ്ങളുടെ ബാക്കി പത്രങ്ങൾ ഇന്നും ഇവിടെയുണ്ട്. എല്ലായി ടത്തും ഒരു വല്ലാത്ത നിശബ്ദത അനുഭവപ്പെടുന്നു. ഇന്നും ഇളം കാറ്റിന്റെ താളത്തിന് ഒരു മാറ്റവുമില്ല. ഓരോ ചുവടുവയ്ക്കുമ്പോഴും ഒരായിരം ഓർമ്മകൾ കൺമുന്നിൽ തെളിയുന്നു . പെട്ടെന്നാണ് അതെന്റെ ശ്രദ്ധയിൽ പെട്ടത്  ആ വാകമരത്തിന്റെ ചോട്ടിലേക്ക് എന്റെ ദിശ തിരിഞ്ഞു, അവിടേക്ക് ഞാൻ പതിയെ  നടന്നു നീങ്ങി. ആ മരത്തിന് ഇന്നും ഒരു മാറ്റവുമില്ല. വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് നാം സ്വപ് ന ങ്ങൾ പങ്കുവച്ച ഇടം. നമ്മുടെ സന്തോഷ    ങ്ങൾക്കും ദുഃഖങ്ങൾക്കും നഷ്ടങ്ങൾക്കും  സാക്ഷിയായ ആ മരം.നാം അന്നു മരത്തി  ൽ കോറിയിട്ട നമ്മുടെ പേരുകൾ ഇന്നും വ്യക്തമായി എനിക്കു കാണാം പിന്നെ നീ എഴുതിയ വാക്കുകളും. അന്ന് വെറുതെ ഒരു  തമാശയ്ക്കു വേണ്ടിയാണ് നീ അതെഴുതി    യതെങ്കിലും ഇന്നാണ് ആ വാക്കുകൾക്ക് എന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഇത്രയും സ്ഥാനമു        ണ്ടായത് .എന്നെ തഴുകി വരുന്ന ഈ ഇളം     കാറ്റിലൂടെ ആ വാക്കുകൾ നിന്റെ ശബ്ദ        ത്തിൽ പ്രതിധ്വനിക്കുകയാണ് …

“പ്രണയം ഏകാന്തതയ്ക്കും മരണത്തിനു മിടയിലാണ്. ഏകാന്തതയിൽ നിന്ന് രക്ഷ       പ്പെടാനുള്ള ശ്രമത്തിൽ പാതി മരിക്കലാണ്    പ്രണയം. സാക്ഷാത്കരിച്ചാൽ അത് അവ   സാനിക്കുന്നു. സാക്ഷാത്കരിക്കുന്നിട            ത്തോളം അത് വേദനിപ്പിക്കുന്നു. സുഖമല്ല    അത്, സുഖത്തിനായുള്ള വിങ്ങലാണ് .         സുഖത്തിന്റെ നീട്ടിവയ്ക്കലും . ” 

               എന്തോ സംഭവിക്കാൻ പോകുന്നു     എന്ന ആകാംക്ഷയോടെ നോക്കി നിൽക്കു   ന്ന ഒരു മിഴിയിലൂടെയാണ് ഞാൻ നിന്നെ ഓർക്കുന്നത്. എന്തോ ഇവിടെ സംഭവിക്കുകയാണ് . അല്ല സംഭവിച്ചു കഴി    ഞ്ഞിരിക്കുന്നു. കൂട്ടുകാരാ … നമ്മുടെ ഏകാന്തതകൾക്കിടയിലൂടെ അനശ്വരമായ  ഒരു പ്രവാഹം ഒഴുകി പോകുന്നുണ്ട്. അജ്ഞാതമായ താഴ് വരകളെ ലക്ഷ്യമാക്കി ഞാൻ പറയുകയാണ് ,എന്റെ വേദനകൾ ,    എന്റെ രോദനങ്ങൾ ,എന്റെ ചലനങ്ങൾ        എല്ലാം യാതൊരുപയോഗവുമില്ലാത്ത            മുഴക്കങ്ങളോടെ എന്നിലേക്ക് മടങ്ങിവരുകയാണ് നീ  … എന്റെ എതിർ ഭാഗത്തു നിന്നും ,പക്ഷെ ,കൂട്ടുകാരാ…          നിന്നെ മറികടന്ന് ഞാൻ പലവട്ടം പോയിരുന്നു .        സന്ധ്യാ സമയത്ത് നീ ചെയ്തിരുന്നതു പോലെ ഏകാന്തപഥികയായ് ഞാനും എന്റെ ജാലകത്തിലൂടെ സന്ധ്യാസമയത്തെ  ആദ്യ താരകങ്ങളെ എണ്ണിത്തിട്ടപ്പെടുത്തു     കയാണ് .

         കൂട്ടുകാരാ… നീ എന്നിൽ നിന്ന്  പറന്നകന്നിട്ട് വർഷങ്ങൾ പിന്നിട്ടു .നിന്റെ      വിയോഗം എന്നെ എത്രമാത്രം തളർത്തി       എന്ന് നീ അറിയുന്നില്ല .പക്ഷേ, നിത്യ ദുരിതങ്ങളിൽ നിന്ന് നീ രക്ഷപ്പെട്ടു എന്നു       ഞാൻ ആശ്വസിക്കുന്നു .പക്ഷെ ഞാൻ തനിച്ചായനു നീ അറിഞ്ഞില്ല.അതിനു ശേഷം ഇത്രയും കാലമായിട്ടും ഞാനും നീയും തമ്മിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ബന്ധം എന്തായിരുന്നുവെന്നും എന്താണെന്നും  നിനക്കും എനിക്കും ഈശ്വരനും മാത്രമേ അറിയൂ. നിനക്കറിയാവുന്നതു പോലെ എല്ലാം തുറന്നു പറയുന്ന പ്രകൃതമാണ് എനിക്ക്. അന്നും ഇന്നും എന്നും. പക്ഷെ നിന്നെ മാത്രം ഞാൻ രഹസ്യമായി വെച്ചു .     എന്തിനാണെന്നറിയാതെ. ഇനി ഒരു പക്ഷെ ഞാനതു ലോകത്തോടു വിളിച്ചു പറയും.മറ്റൊന്നിനുമല്ല ,ഈ മനസ്സിന് ഒരാശ്വാസം കിട്ടാൻ വേണ്ടി മാത്രം .

          സ്നേഹത്തിന്റെ ഓളങ്ങൾ വീണുടയുന്ന സൗഭാഗ്യത്തിന്റെ തീരത്ത്, പുഞ്ചിരിയുടെ പുതുവർണ്ണങ്ങളുമായി ഏതോ ഒരു അനർഘ നിമിഷത്തിൽ മനസ്സിന്റെ മധുര നിലാവിൽ ഒരു കൊച്ചു തെന്നലായി ഓടിയെത്തിയ കൂട്ടുകാരാ…       കാലങ്ങളുടെ കെട്ടഴിക്കുമ്പോൾ, മനസ്സിന്റെ ചില്ലുജാലകത്തിൽ ഒരു കൊച്ചു നോവായി നിന്റെ മുഖം വീണ്ടും കടന്നു വരുന്നു .

നാം ആത്മാർത്ഥ സുഹൃത്തുക്കളായിരുന്നി   ല്ലേ, സൗഹൃദങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ എപ്പോഴാണ് നാം പ്രണയത്തെ സ്വീകരിച്ചു തുടങ്ങിയത്.കീഴടക്കാനായുള്ള ആഗ്രഹം കത്തിക്കയറിയ നമ്മുടെ പ്രണയകാലത്ത് നമ്മുടെ മനസ്സിന് വാതിലുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. കൊടുങ്കാറ്റുകളെ തോൽപ്പിക്കുന്ന കരുത്തും തിരമാലകളെ വകഞ്ഞു മാറ്റുന്ന ധീരതയും നമ്മുടെ പ്രണയത്തിന്റെ സമ്മാനങ്ങളായിരുന്നില്ലേ.   ഒരുമിച്ചു തുഴയാനായി പുറപ്പെട്ട നമ്മുടെ ജീവിതത്തിന്റെ സ്റ്റാർട്ടിംഗ് പോയിന്റിൽ തന്നെ നീ പറന്നകന്നു. ഇതെല്ലാം ഇന്നെനിക്ക് ഓർമ്മകൾ മാത്രം.

 ഇന്ന് ഞാൻ ഒരു പാട് മാറിയിരിക്കുന്നു. ലക്ഷ്യബോധമില്ലാത്ത ഒരു ആത്മാവായി ഞാനിന്നു ജീവിക്കുകയാണോ ?ആ ! എനിക്കറിയില്ല. നാം ഒരുമിച്ചു സ്വപ്നം കണ്ട ജീവിതത്തിൽ ഞാൻ ഏകയായി പോയിരി ക്കുന്നു. പക്ഷേ, ആദ്യ പാതിയിൽ തന്നെ തിരശ്ശീലയിൽ കാണുന്നതല്ല യാഥാർത്ഥ്യം എന്നെ നിക്ക് ബോധ്യപ്പെട്ടു. എന്തു ചെയ്യണ  മെന്നറിയാതെ പകച്ചു നിന്ന ഞാനും അവസാനം ആ മായാലോകത്തിലേക്കിറ      ങ്ങിച്ചെന്നു. പിന്നീടുള്ള ഓരോ ചുവടും തെറ്റിൽ നിന്ന് തെറ്റിലേക്കായിരുന്നു. കുളിരു പെയ്യുന്ന പ്രഭാതങ്ങളും കളകളാരവം പൊഴിക്കുന്ന അരുവിയും ഇളം തെന്നലേറ്റ് പിടയുന്ന വാകമരങ്ങളുമൊന്നും ഇന്ന് എന്നെ സന്തോഷിപ്പിക്കുന്നില്ല. എങ്കിലും ഈ മായിക ലോകത്തു നിന്ന് എന്റേതു മാത്രമായ ലോകത്തിലേക്ക് തിരിച്ചു പോകാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു .

ഇന്നിപ്പോൾ എല്ലാ ബന്ധങ്ങളും ഇന്റർനെറ്റി   ലൂടെയാണ്.അതുകൊണ്ട് തന്നെ അതിന് മതിയായ ആത്മാർത്ഥതയില്ല. നിശ്ശബ്ദമായ സായംസന്ധ്യകളുടെ ഇടനാഴികളിൽ ഇപ്പോൾ നിറച്ചാർത്തുകളില്ല  കവിതകളെഴുതാറില്ല, ആത്മവേദനകൾ പങ്കുവയ്ക്കാറില്ല, സ്നേഹസംവാദത്തിന്റെ തുടിപ്പുകളില്ല, ആത്മാവിനെ തൊട്ടു നനച്ചിരുന്ന പ്രണയത്തിന്റെ മഞ്ഞുമഴകളില്ല  മനം മടുപ്പിക്കുന്ന ബഹളങ്ങളില്ല. അക്ഷര കൂട്ടങ്ങളിൽ നാളയെത്തിരയുന്നവരുടെ സ്വാർത്ഥമായ വേവലാതികൾ മാത്രം കാണുന്നു. ഇവിടെ ഏകാന്തത മാത്രം.

ഇങ്ങനെയുള്ള ലോകത്തിൽ നിനക്കൊരു പകരക്കാരനെത്തേടി ഞാനലഞ്ഞു. ഫലമോ സ്വാർത്ഥമായ സ്നേഹത്തിൽ വിശ്വസിക്കുന്ന ഒരു കൂട്ടം ആളുകളെ കണ്ടുമുട്ടി. എങ്കിലും എന്നെങ്കിലും ഒരു കൂട്ടുകാരൻ എന്നെത്തേടിയെത്തുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു. എന്നാലും എന്റെ കൂട്ടുകാരാ … നീയെന്നിൽ നിന്നും അകലുന്നില്ല ! എന്നിലെ എന്നിൽ ഒരാത്മാംശമായി നീയെന്നുമുണ്ട്. എന്നുമെന്നും … 

സ്നേഹത്തോടെ …
                        – അനഘ .എസ്സ് .ആർ                                 (എന്റെ ആദ്യത്തെ കഥ ……..)

       

Uncategorized

നിനക്കായ്…

ആടിയുലഞ്ഞൊരാശതൻ വിരിമാറിൽ          നിരാലംബയാം കണ്ഠത്തിൽ ദുഃഖഗീതം       അമാവാസി തൻ ക്രൂരമാം തമസ്സേ                   നിൻ നിഷ്ഠുരതയെ കണ്ടു ഭയന്ന് ,                  അഗാധ സിന്ധുവിൻ കീഴ്ത്തട്ടിൽ                   വെറുതേ മോഹിച്ചു ചാഞ്ഞ നേരം ;                അരുണകിരണങ്ങൾ സിന്ദൂരരേഖയിൽ       രക്തകണങ്ങളായ് ജ്വലിച്ചിടുന്നു .

ആർദ്രമാം മനസ്സിന്റെ താഴ്‌വരയിൽ               ഏതോ കാലൊച്ച കേട്ടുകൊതിച്ച നാൾ ,       ചന്ദനത്തിടമ്പിൻ ഗന്ധത്തിൽ വശ്യത             മോഹത്തെ വർണ്ണശിബിരമാക്കിയപ്പോൾ     ഏതോ കുയിലിൻ ആർദ്രനാദം കേട്ട്              നീർമിഴിപ്പീലികളടഞ്ഞു പോയി .

ഗതിയില്ലാ ശരീരം പൂകിയൊരു കുതിപ്പിൽ    സ്വയമല്ലാതായൊരു നിമിഷത്തിൽ ,              അറിഞ്ഞു ഞാൻ                                               ബലമുള്ള കൈകളെന്നെ ഗ്രഹിച്ചപ്പോൾ ,     സ്നേഹമൂറുന്ന ദൃഷ്ടികളെൻ _                      നയനങ്ങളെ പുളകിതമാക്കിയപ്പോൾ           തലോടലാശിക്കും എൻ മനസ്സിൽ                   നീ നിത്യസുഖമായിയെത്തിയപ്പോൾ ;   

നറു മഴയുടെ കുളിരിൽ ഞാനാറാടിയപ്പോൾ ചഞ്ചലമനസ്സിൽ ചടുലതാളങ്ങളിൽ               കുഴഞ്ഞാടിയ മാനസതന്ത്രികൾ                      നിന്നെ എന്റേതു മാത്രമെന്നെഴുതിയപ്പോൾ, നീ ആരെന്നറിയീല ,രൂപമെന്തെന്നറിയീല ,   എങ്കിലും നാം കാതോടു കാത്  _                     ഓതാനാഗ്രഹിച്ചതൊരേ സത്യം   ;                 നിന്നെ ഞാൻ ഒരു പാട് സ്നേഹിക്കുന്നു …            

                         – അനഘ .എസ്സ് .ആർ 

Uncategorized

ഇനിയും അകലാത്ത എന്റെ മൗനം , എന്റെ കവിതയിലൂടെ …

                               മൗനം…

         ഇനിയും തുടങ്ങീല മഴ കനക്കാൻ ,           തിങ്ങിയൊരു മനം മിന്നും കണക്കെ                 പൊഴിയുന്നില്ലൊരു തുള്ളിയു_                            മകലത്തിരുളുന്നു മഴ തൻ നിറഞ്ഞ മൗനം .

മേഘത്തിനപ്പുറം നീയായിരുന്നുവെ_                ന്നൊരു നാളുമന്നു നിനച്ചതില്ല ,                          സന്ധ്യ മയങ്ങവെ നിർത്തിയ വാക്കുകൾ       മൗനങ്ങളാണെന്നറിഞ്ഞതീല .

ഒരു മൺകലത്തിലെ യൂറുന്ന നനവു നിൻ      മാതൃത്വമാണെന്നറിഞ്ഞതീല ,                            പറയാതെ അന്നു നിൻ കണ്ണിൽ തുടിച്ചതു     പ്രണയാഗ്നിയാണെന്നറിഞ്ഞതീല ,                   ഒരു മിഴിനീർക്കണമായിപ്പൊഴിഞ്ഞതു             നിൻ പ്രിയസ്വപ്നമെന്നോർത്തതീല .

അകലത്തിലേക്കു നടക്കുന്ന നിൻ നിഴലെ_   ന്നാത്മനൊമ്പരമെന്നറിയവേ ,                           അരികിലേക്കണയുവാൻ വെമ്പു ന്നൊരെൻ മനം                                                                               അബലമെന്നിന്നു ഞാൻ തേങ്ങീടവേ ,

മഴകനത്തിട്ടീലയിന്നും   വിതുമ്പുന്നു                    ഒരു കുഞ്ഞുനോവിന്റെ നിത്യ മൗനം …

                     – അനഘ .എസ്സ് . ആർ                        ( ജീവിതം മൗനം മാത്രമായി ചുരുങ്ങിയപ്പോൾ ആ മൗനത്തിൽ നിന്നും ജനിച്ച എന്റെ കവിത )

Uncategorized

The Era of Romance !!!

Light as a feather it sits ,                                 On the centre of my palm ;                             Never to be shred into bits ,                           It’s on to make you calm ;                               Miles stretch between us                                 Making so much of a fuss ,                              That the wind beckons me –                          ” I’ll tell you today ” …

Gently I placed the note ,                                Like pinning a rose on your coat ;                The wind gave me a soft kiss ,                      being floated in it .                                           I, too , fly with the breeze ,                            Feeling I am laying in your lap ,                   As I make my way –                                          through clouds that are grey …

I’m tired of the long wait ,                              For my heart carries a heavy weight ,        I can hear your soft whisper ,                        which is coming close to me …

I can smell your rich perfume ,                      It’s making my sense fume ;                         I can see your eyes shine ,                               Looking at me , to say something ;              I can feel you within                                         And all my thoughts you win …    

Your presence here , feels like paradise ,    Now we could sing a song ;                            which make all fall in love ,                           Just swear you love me ,                                   And I will be all yours …

Make your way shorter , and –                       come back faster ;                                              I’ve been waiting  , to feel you within ;      Longing to see your smile ,                            To strand my fingers through your hair ;  I miss you dear ;  I hope you hear …

                   – ANAKHA .S.R                                                 ( for someone very special …)

Uncategorized

Friendship!!!!

Friendship is the only ship that does not sink.Friendship is silent,unbreakable by distance and unchangeable by time…

Friends are who make us strong when we are weak ,happy when we are sad ,energetic when we are tired …

Friendship is not about knowing someone for long ,it’s about knowing someone totally …

If you are a real friend then try to understand him/her and never restrict their feelings ,stand as a support always to them even if they commit a crime…

A friendship does not need promise,terms and conditions .It just need only two wonderful people that click!!!

Uncategorized

Enjoying my loneliness!!!

I always feel lonely . I am the only daughter of my parents .I always have a happy life ,total enjoyment but really missing friends to play and share my feelings !

But I have some friends who always stand by my side even though if I commit a crime,they are books who makes me happy when I feel alone .

I write poems ,it contains all my feelings and I want to share them to all of you my new friends in blog!!!